Żeby zaprosić rodzinę cudzoziemiec musi mieć środki do życia. Nowe orzeczenie TSUE.

W dniu 21 kwietnia 2016 r.  Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok w sprawie C‑558/14 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Tribunal Superior de Justicia del País Vasco (wyższy trybunał sprawiedliwości Kraju Basków, Hiszpania) stwierdzając, że:

„… art. 7 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2003/86 należy interpretować w ten sposób, iż pozwala on właściwym organom państwa członkowskiego na uzasadnienie oddalenia wniosku w sprawie łączenia rodzin perspektywiczną oceną prawdopodobieństwa zachowania stabilnych, regularnych i wystarczających środków, jakie powinien posiadać członek rodziny rozdzielonej, by zapewnić utrzymanie sobie oraz członkom rodziny bez korzystania z systemu pomocy społecznej tego państwa członkowskiego przez okres roku następującego po dniu złożenia wniosku, przy czym ocena ta opiera się na analizie zmian tych środków w okresie sześciu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku.”

ZOBACZ WYROK TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI UNII EUROPEJSKIEJ

W Polsce zasady łączenia rodzin cudzoziemców reguluje ustawa z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2013 r. poz. 1650 ze zm.) (od art. 159 do art. 169).

Zgodnie z ww. ustawą:

Zezwolenie na pobyt czasowy w celu połączenia z rodziną jest udzielane małżonkom (małżeństwo musi być uznane przez prawo polskie) oraz małoletnim dzieciom, w tym także przysposobionym, cudzoziemca, który zamieszkuje w Polsce:

  • na podstawie zezwolenia na pobyt stały,
  • na podstawie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE,
  • w związku z nadaniem mu statusu uchodźcy,
  • w związku z udzieleniem mu ochrony uzupełniającej,
  • co najmniej 2 lata na podstawie zezwoleń na pobyt czasowy, a ostatnie zezwolenie było udzielone przynajmniej na okres roku,
  • na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego w celu prowadzenia badań naukowych (gdy cudzoziemiec ten posiada dokument pobytowy, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia Rady nr 1030/2002),
  • na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji,
  • w związku z udzieleniem zgody na pobyt ze względów humanitarnych,
  • rodzicom lub osobie pełnoletniej odpowiedzialnej za małoletniego cudzoziemca, który posiada w Polsce status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą i do tej pory przebywał w Polsce bez opieki.

Wniosek  o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy (na  formularzu) składa cudzoziemiec (który zamieszkuje w Polsce, i do którego dołączają członkowie jego rodziny) do wojewody właściwego ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca.

Składający wniosek cudzoziemiec powinien posiadać ponadto:

  • ubezpieczenie zdrowotne i
  • stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jej utrzymaniu, bez konieczności korzystania z pomocy społecznej (wysokość dochodu powinna wynosić minimum 514 zł na osobę w rodzinie) oraz
  • zapewnione miejsce zamieszkania w Polsce.

powrót na stronę główną prawników z FWSK

Powiązane wpisy

Leave us a reply