Dożywocie wolne od PIT – uchwała 7 sędziów NSA

Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt II FPS 4/14) z dnia 17 listopada 2014 r. przepisy ustawy o PIT  (art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 19 ust. 1 i 3) nakładające 20 % podatek od dochodu ze zbycia nieruchomości przed upływem 5 lat od dnia ich nabycia nie dotyczą zbycia nieruchomości zbywanych w drodze umowy dożywocia (art. 908-916 k.c.).

Przyczyną takiego stanu rzeczy jest uznanie, że:

  • przy umowach dożywocia nie można określać przychodu na zasadach wynikających z art. 19 ust. 1 i 3 ustawy o PIT, a tym samym nie ma możliwości określenia podstawy opodatkowania.
  • zgodnie z art. 217 Konstytucji, ustawa musi precyzyjnie określać zarówno: podmiot, przedmiot, stawki podatkowe, jak i podstawę opodatkowania. Nałożenie podatku w przypadku braku jednego z tych elementów, skutkuje naruszeniem Konstytucji jako takie jest bezprawne.

Teza uchwały:

„W przypadku zbycia nieruchomości na podstawie umowy o dożywocie nie jest możliwe określenie przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), na zasadach wynikających z art. 19 ust. 1 i 3 tej ustawy.”

ZOBACZ TREŚĆ ORZECZENIA WRAZ Z UZASADNIENIEM

Uchwała zapadła po serii kilku kontrowersyjnych wyroków NSA, w których – w zasadzie identycznych stanach faktycznych – poszczególne składy sędziowskie: raz orzekały o obowiązku zapłaty podatku (sygn. akt: II FSK 406/12, II FSK 471/12, II FSK 96/12, II FSK 2882/11, II FSK 1967/11), a raz stwierdzały brak podstaw do jego nałożenia (sygn. akt: II FSK 211/12, II FSK 1101/10).

Warto zauważyć, że w analogicznej sprawie – dotyczącej wydania interpretacji podatkowej – podatnik reprezentowany przez radcę prawnego Arkadiusza Forysia z kancelarii FORYŚ WOJCIECHOWSKI uzyskał w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie w dniu 16 listopada 2011 r. w sprawie o sygnaturze I SA/Kr 1610/11 wyrok zgodny z ww. uchwałą NSA.

ZOBACZ TREŚĆ ORZECZENIA WRAZ Z UZASADNIENIEM

Niestety został on uchylony – jak się obecnie okazuje – całkowicie wadliwym i nieprawidłowym orzeczeniem NSA z dnia 7 marca 2014 r. II FSK 406/12.

ZOBACZ TREŚĆ ORZECZENIA WRAZ Z UZASADNIENIEM

Warto podkreślić, iż pomimo – co wynika z cytowanej uchwały NSA – podatnik miał pełną rację, zaś wyrok NSA w jego sprawie był oczywiście wadliwy, musiał on ponieść koszty postępowania zasądzone w wadliwym wyroku, gdyż nie istnieje regulacja prawna, która pozwalałaby na ich zwrot w przypadku wydania uchwały NSA podważającej wcześniejsze orzeczenia NSA.

Powiązane wpisy